Present Simple

Budowa

Czas Present Simple jest bardzo łatwy w konstrukcji.

Czasownik: To Be

Zacznijmy od czasownika ‚be’ (być), jako że jego odmiana wygląda inaczej niż pozostałych czasowników w tym czasie.

Twierdzenie

Przeczenie

Pytanie

I am strong.

I am not strong.

Am I strong?

You are strong.

You are not/aren’t strong.

Are you strong?

We are strong.

We are not/aren’t strong.

Are we strong?

They are strong.

They are not/aren’t strong.

Are they strong?

He is strong.

He is not/isn’t strong.

Is he strong?

She is strong.

She is not/isn’t strong.

Is she strong?

It is strong.

It is not/isn’t strong.

Is it strong?

Inne Czasowniki

Jeśli chodzi o pozostałe czasowniki, sprawa jest o wiele prostsza.W zdaniach twierdzących dodajemy końcówkę ‚s’ do czasownika w trzeciej osobie liczby pojedynczej, czyli he, she, it (on, ona, ono).W zdaniach przeczących potrzebujemy czasownika posiłkowego ‚do not’/‚don’t’ lub ‚does not’/‚doesn’t’ w trzeciej osobie liczby pojedynczej.Pytania formujemy natomiast za pomocą ‚do’ lub ‚does’, które stawiamy przed podmiotem.

Twierdzenie

Przeczenie

Pytanie

I play.

I do not/don’t play.

Do I play?

You play.

You do not/don’t play.

Do you play?

We play.

We do not/don’t play.

Do we play?

They play.

They do not/don’t play.

Do they play?

He plays.

He does not/doesn’t play.

Does he play?

She plays.

She does not/doesn’t play.

Does she play?

It plays.

It does not/doesn’t play.

Does it play?

To, o czym należy przy Present Simple szczególnie zwrócić uwagę, to końcówka ‚s’ przy czasowniku, jeśli podmiotem zdania jest trzecia osoba liczby pojedynczej: he, she lub it W przeczeniach oraz pytaniach, jeśli używamy czasownik posiłkowy ‚does’, czasownik tej końcówki nie potrzebuje (bo jest już przecież przy ‚does’).

Zasada z pozoru prosta, ale nawet najlepsi zapominają, więc nie martwcie się, jeśli się pomylicie.

Uwagi

Niektóre czasowniki wymagają delikatnej zmiany w ortografii, gdy dopisujemy końcówkę ‚s’ w trzeciej osobie liczby pojedynczej.

  • czasowniki kończące się na ‚y’ zazwyczaj zmieniają się na ‚ie’, np. study studies, cry cries, marry marries. Zmiana NIE zachodzi, jeśli przed ‚y’ jest samogłoska, np. play plays, buy buys, stay stays, enjoy enjoys.

  • czasowniki kończące się na „szeleszczące” dźwięki, czyli ‚s’, ‚sh’, ‚ch’ lub ‚x’, łatwiej wymówić w trzeciej osobie liczby pojedynczej dodając ‚es’ zamiast samego ‚s’, np. watch watches, teach teaches, hiss hisses.